ŞAFAK, İ. 2004: 4915 Sayılı Kara Avcılığı Kanununun Getirdikleri, Türkiye Ormancılar Derneği Orman ve Av Dergisi, Yıl:79, Sayı:3, ISSN:1303-040X, Sayfa:46–48, Ankara.

 

MAKALENİN TAMAMINA ULAŞMAK İÇİN TIKLAYINIZ

 

4915 Sayılı Kara Avcılığı Kanununun Getirdikleri

 

Türkiye`de av ve yaban hayatı (AYH) kaynaklarının korunması, yetiştirilmesi ve yönetimi konularındaki düzenlemeler ilk olarak 1937 tarihli 3167 Sayılı Kara Avcılığı Kanunu (KAK) ile oluşturulmuştur. 1937 yılının durum ve şartlarına göre hazırlanan kanun, halkın kararlara katılmasını olanaklı kılmıştır.

 

Türkiye`de hızlı nüfus artışı, gelir dağılımındaki dengesizlikler ve teknolojik gelişmelerden kaynaklanan bazı plansızlıklar nedeniyle yabanıl kaynaklar yeterince korunamamış, usulsüz avcılığın önüne geçilememiştir. Ayrıca toplumda yaban hayatı kaynaklarını sahipsiz mal olarak değerlendiren ve yağma mantığıyla tüketilmesinde sakınca görmeyen bir değerler sisteminin varlığı, bu kaynakların yönetimine ve geliştirilmesine yönelik mevcut politika ve organizasyonda ciddi boşluklar ve yetersizliklerin bulunması vb AYH türlerinin büyük bir kısmının neslini devam ettirememe noktasına getirmiştir (Geray, 1999). 3167 sayılı KAK`nun günümüz koşullarında güncelliğini kaybetmesi bu sorunların temel kaynağı olarak kabul edilmiş ve kanunun değiştirilme ihtiyacı ortaya çıkmıştır.

 

 

4915 sayılı KAK ile AYH kaynaklarının yönetiminde sürdürülebilirlik ve katılımcılık ilkeleri esas alınmış, uluslararası sözleşmelere ve Avrupa Birliği mevzuatına uyum hedeflenmiştir. Bu çalışmada 4915 sayılı KAK`nun getirdiği yenilikler sürdürülebilir AYH kapsamında incelenmiştir.