Şafak İ., Okan T., Hızal E., Keçecioğlu T., Işık, C., Acar S., 2015. Avcıların Kültürel Özellikleri. www.ormanmuhendisi.org. ISBN: 978-605-84549-0-3, 174s.

 

KİTABI YÜKLEMEK İÇİN TIKLAYINIZ

 

Avcıların Kültürel Özellikleri

 Doğada serbestçe yaşayan hayvanların canlı veya cansız olarak ele geçirilmesi eylemi demek olan avcılık, insanoğlunun hemen her döneminde ilgisini çekmiştir. Geçmişte olduğu gibi günümüzde de avcılık oldukça önemli bir etkinlik olarak görülmektedir.

Ekonomik ve sosyal refah arttıkça başta avcılar olmak üzere ilgi ve çıkar gruplarının av ve yaban hayatı sektöründen talepleri çeşitlenerek artmaktadır. Bu bağlamda büyük bir gelecek vadeden ülkemizin av ve yaban hayatı potansiyelinin geliştirilmesi ve akılcı bir yönetime kavuşturulması zorunluluk olarak karşımıza çıkmaktadır.

Türkiye’de av ve yaban hayatı yönetiminde karşılaşılan sorunların çözümü için gereksinim duyulan yasal değişiklikler 2003 yılında 4915 Sayılı Kara Avcılığı Kanunu ile büyük ölçüde gerçekleştirilmiştir. Ancak, halen av ve yaban hayatı yönetiminde sorunlar devam etmektedir. Bu sorunlar içerisinde usulsüz avcılık, avcıların eğitim almaması, avcı kontrollerinin yetersizliği, avcılıklar ilgili kurumların örgütlenmesinden kaynaklanan sorunlar önemli bir yer tutmakta olup sorunların temelinde sosyal, kültürel, ekonomik, bilimsel ve yönetsel yapıdaki eksiklikler bulunmaktadır.

Günümüzde örgütler, kurumlar ve işletmeler kültürel unsurların ve bunları etkileyen faktörlerin bilinmesine oldukça önem vermektedir. Örgütün kültürel verileri işletme hedeflerine ulaşmada etkin bir araç olarak kullanılmaktadır. Bu bağlamda av ve yaban hayatı kaynaklarının yönetiminde, insan yapısını ve kültürel hassasiyet alanlarını saptamaya yönelik gerçekleştirilecek araştırmalar oldukça önem arz etmektedir. Yine sürdürülebilir kaynak yönetimi kapsamında oluşturulacak politikalara ilgi ve çıkar gruplarının katılımı desteklenmektedir. Bu desteğin düzeyi, ilgi ve çıkar gruplarının sosyal, ekonomik, kültürel vb. beklentilerinin karşılanma durumu ile ilişkilidir.

Araştırma, Balıkesir, Bursa ve İstanbul illerinde bir avcı derneğine üye olan ve avlanma belgesi bulunan avcıları kapsamaktadır. Projenin özgün verileri, 60 avcı derneği yöneticisi ve bu derneklere üye olan 385 avcı ile gerçekleştirilen anket çalışmalarına dayanmaktadır. Bu amaçla, Dernek Formu ve Avcı Formu olarak adlandırılan 2 tip anket formu geliştirilmiştir.

· Dernek Formu ile avcı derneğinin kuruluş amacı, mevcut faaliyetleri, avcılıkla ilgili sorunları, talep ve beklentileri ile üyelerinin genel özellikleri tespit edilmiştir.

· Avcı Formu ile avcıların kültür unsurları, profili ve avcıların konuya verdikleri önem düzeyi belirlenmiştir. Avcıların kültürünü oluşturan değerler, lider ve kahramanlar, tören ve simgeler, öykü ve efsaneler, dil, örfler, normlar ve örgütsel sosyalleşme kapsamında incelenmiştir. Avcıların konuya verdikleri önem düzeyini belirlemek amacıyla bazı sorularda Dokuz Dereceli Likert Ölçeğinden yararlanılmıştır.

Anahtar Kelimeler: Avcılık, Avcı Kültürü, Av ve Yaban Hayatı Yönetimi, Balıkesir, Bursa, İstanbul